جین رامی را به صورت آنلاین با دوستان به رایگان بازی کنید

هدف بازی

جین رامی یک بازی 2 نفره است که با یک دسته استاندارد 52 کارتی انجام می‌شود.

دیلر به هر بازیکن 10 کارت می‌دهد. دسته کارت به پشت روی میز گذاشته می‌شود. کارت بالایی رو می‌شود و کنار دسته کارت قرار می‌گیرد.

شروع بازی

هر بازیکن می‌تواند کارتِ رو را بردارد و به دست خود اضافه کند. اگر هرکدام از بازیکنان آن را بردارد، سپس یک کارت را رو می‌سوزاند تا جای آن را بگیرد و نوبت به بازیکن دیگر می‌رسد. اگر هیچ‌کدام از بازیکنان کارتِ روی اولیه را نخواهد، بازیکنی که پخش‌کننده نیست نوبت بعدی را بازی می‌کند.

از آن به بعد، هر بازیکن در نوبت خود یا کارت بالای دسته کارت‌های کشیدن را برمی‌دارد یا کارت بالای دسته کارت‌های رو را، و آن را به دست خود اضافه می‌کند. سپس بازیکن یک کارت دلخواه را (که می‌تواند همان کارتی باشد که همین الآن کشیده) به‌صورت رو روی دسته کارت‌های رو می‌اندازد.

ترکیب‌ها

هدف این است که کارت‌های دستتان را در قالب «ترکیب‌ها» گروه‌بندی کنید. یک ترکیب مجموعه‌ای از سه کارت یا بیشتر است که یا یک ست می‌سازد یا یک ردیف. ست یعنی سه یا چهار کارت با رتبه یکسان، مثل ۴۴۴ یا JJJJ. ردیف یعنی سه کارت یا بیشتر با رتبه‌های پشت‌سرهم که همگی از یک خال باشند، مثل ۳-۴-۵-۶ گشنیز. برای ساخت ردیف، آس‌ها فقط کارت پایین محسوب می‌شوند.

ناک کردن

بازیکنان به کشیدن و دور انداختن کارت ادامه می‌دهند تا یکی از بازیکنان «ناک کند» یا «جین کند». وقتی مجموع کارت‌های خارج از ترکیبِ دست یک بازیکن—که «ددوود» نامیده می‌شوند—کمتر یا مساوی ۱۰ امتیاز باشد، او می‌تواند ناک کند، اما مجبور به این کار نیست. برای تعیین این مجموع، هر آس ۱ امتیاز حساب می‌شود، ۲ها ۲ امتیاز، ۳ها ۳ امتیاز و به همین ترتیب، و هر کارت عکس‌دار ۱۰ امتیاز حساب می‌شود.

هنگام ناک کردن، بازیکن دست خود را رو می‌کند و ترکیب‌ها را گروه‌بندی‌شده نشان می‌دهد. حالا حریف دست خود را رو می‌کند و تعداد امتیازهای کارت‌های خارج از ترکیبش را می‌شمارد. با این حال، پیش از شمارش، حریف فرصت دارد کارت‌هایی را روی ترکیب‌های بازیکن ناک‌کننده بخواباند. برای مثال، اگر دست بازیکن ناک‌کننده شامل ترکیب‌های ۳۳۳ و آس-۲-۳-۴ دل باشد، حریف می‌تواند با بازی کردن یک ۳ روی ۳ها و ۵ دل روی ردیف، ددوود خود را کم کند.

جین کردن

اگر بازیکنی بدون هیچ کارت اضافه‌ای ناک کند—یعنی همه کارت‌هایش در ترکیب‌ها قرار گرفته باشند—به آن «جین کردن» می‌گویند. وقتی بازیکنی جین می‌کند، حریف نمی‌تواند هیچ کارتی را روی ترکیب‌های او بخواباند.

امتیازدهی

اگر مجموع امتیاز کارت‌های خارج از ترکیبِ بازیکن ناک‌کننده کمتر از حریف باشد، بازیکن ناک‌کننده همان اختلاف امتیاز را می‌گیرد.

بازیکنی که جین می‌کند، علاوه بر ارزش کارت‌های دست حریف، یک جایزه ۲۵ امتیازی هم می‌گیرد.

آندرکات

اما اگر امتیازهای حریف برابر یا کمتر از امتیازهای بازیکن ناک‌کننده باشد، بازیکن ناک‌کننده «آندرکات» شده است و حریف اختلاف امتیاز کارت‌های دو دست را به‌علاوه یک جایزه ۲۰ امتیازی می‌گیرد.

بیگ جین

اگر پیش از ناک کردن، هر ۱۱ کارت دست یک بازیکن بتوانند یک ترکیب بسازند، آن بازیکن هنگام ناک کردن یک جایزه بیگ جین به ارزش ۶ امتیاز می‌گیرد.

پایان بازی

اولین بازیکنی که در مجموع به ۱۰۰ امتیاز برسد، بازی را می‌برد.

تاکتیک‌های پایه

هر دست را با بازی تهاجمی شروع کنید—یعنی تلاش کنید آن دست را ببرید. اگر اوضاع خوب پیش نرفت، باید در مقطعی تصمیم بگیرید که آیا به استراتژی دفاعی تغییر مسیر بدهید یا نه—یا با دور انداختن کارت‌های بالا باخت خود را کم کنید، یا سعی کنید تا تمام شدن دسته کارت‌ها، جلوی حریف را بگیرید تا کارت‌هایی را که لازم دارد به دست نیاورد.

اگر می‌بینید دست‌های خیلی کمی را می‌برید، به اندازه کافی تهاجمی بازی نمی‌کنید؛ و اگر دست‌های زیادی را با اختلاف امتیاز بالا می‌بازید چون با امتیازهای زیادی در دست گیر می‌افتید، به اندازه کافی دفاعی بازی نمی‌کنید.

وقتی فقط یک کارت به شما کمک می‌کند، سعی کنید دستتان را برای چند نوبت دست‌نخورده نگه دارید. وقتی دو کارت می‌توانند به شما کمک کنند، کمی بیشتر ادامه دهید؛ اما اگر به‌زودی پیشرفتی حاصل نشد، شروع کنید به دور انداختن کارت‌های بالا (مثل یک جفت شاه). البته اگر دستتان از راه‌های بیشتری قابل بهتر شدن است، یا مجموع کارت‌های خارج از ترکیبتان پایین است، می‌توانید به بازی ادامه دهید.

اگر شمار کارت‌های خارج از ترکیب شما فقط ۱ باشد، وقت خوبی است که برای جین تلاش کنید؛ اگر حریف ناک کند، او را آندرکات می‌کنید—تنها ریسک این است که حریف زودتر از شما جین کند.

نکته‌های دور انداختن کارت

سعی کنید کارت‌هایی را دور بیندازید که بیشترین گزینه‌های تهاجمی را برای شما باقی بگذارند و کمترین کمک را به حریف کنند. بیشتر بازیکنان دوست دارند اول کارت‌های بالای خود را دور بیندازند، اما این همیشه بهترین استراتژی نیست. مثلاً اگر می‌دانید حریفتان این‌طور بازی می‌کند، می‌توانید عمداً کارت‌های بالا را نگه دارید و شانس نسبتاً خوبی خواهید داشت که حریف یکی از کارت‌های موردنیازتان را دور بیندازد.

جز وقتی که برای ناک کردن تلاش می‌کنید، نباید زیاد به این توجه کنید که دور انداختن یک کارت، شمار امتیاز شما را بیشتر از کارت دیگر کم می‌کند.

با اینکه کارت‌های پایین در دستت ارزشمند هستند، می‌توانند کارت‌های دورریختنی دفاعی خوبی هم باشند، چون معمولاً کمک زیادی به حریف نمی‌کنند تا مجموع امتیاز کارت‌های دستش را کم کند. اگر به حریف شاه سوم بدهی، مجموع امتیازش 20 تا کم می‌شود؛ اما اگر آس سوم بدهی، مجموع امتیازش فقط 2 امتیاز کم می‌شود.

اگر کارت‌هایی از رتبه‌های خاص یا کارت‌هایی که در دنباله‌های خاصی از یک خال قرار می‌گیرند در بخش زیادی از دست ظاهر نشوند، احتمال زیادی دارد که حریف آن‌ها را داشته باشد.

ران‌هایی که به شاه یا آس ختم می‌شوند از بقیه کم‌ارزش‌ترند، چون فقط از یک سمت می‌توان به آن‌ها کارت اضافه کرد. با K Q J از یک خال، فقط 10 همان خال ران را ادامه می‌دهد؛ اما با Q J 10 9، هم شاه و هم هشت به کار می‌آید--یعنی دو برابر شانس بیشتر.

این یعنی دور انداختن آس یا شاه کمتر از دور انداختن بی‌بی یا دو احتمال دارد که به حریف یک ران بدهد؛ و دور انداختن بی‌بی یا دو امن‌تر از دور انداختن سه، سرباز، یا هر کارتی بین آن‌هاست.

سعی کن همه کارت‌های دورریخته‌شده را به خاطر بسپاری تا در نهایت دنبال ساختن ترکیبی نروی که اصلاً شدنی نیست. به کارت‌هایی که حریفت دور می‌اندازد خوب دقت کن و فکر کن چه چیزی را نشان می‌دهند. وقتی حریف کارت دورریخته‌شده تو را برمی‌دارد، سعی کن بفهمی برای ساختن ست بوده یا دنباله؛ کارت‌هایی که بعداً دور می‌اندازد اغلب این را روشن می‌کند.

همچنین به کارت‌هایی که حریف برنمی‌دارد دقت کن. اگر بتوانی حدس بزنی حریف چه کارت‌هایی دارد، ممکن است بتوانی تا زمانی که ناک می‌کنی از دور انداختن کارتی که به او کمک می‌کند خودداری کنی.